Seda Temirci hanım bizim de 2 aylıkken sokaktan sahiplendiğimiz bir kedimiz var, sahiplendiğimizde küçük kızım 2 yaşındaydı, daha önce olsa yine de yaşı küçük diye düşünmezdim, çünkü kedinin paraziti yoksa bebek için tüylerinin hiçbir zararı yok (evde yaşayan ve çiğ et yemeyen kedinin de zaten o cins bir paraziti olması mümkün değil), çocuklar neredeyse beraber yatıp beraber kalkıyorlar Kedimiz bizim çocuklardan daha titiz Evin içinde üçüncü çocuk gibi, kedi geldiğinden beri bana biraz daha zaman kalıyor, onlar kediyle oynarken ben de biraz dinleniyorum. Çocuklara o bahaneyle biraz sorumluluk veriyorum, kedinin suyunu ve mamasını onlara koyduruyorum. Psikolojik açıdan çocuklara çok iyi geldi. Bu arada kedi açısından da bazı şeyleri düşünmek lazım mesela evde bebek olunca kediyi aşırı sıkıp ona acı verebilirler, çünkü çocuklar o yaşta yaptıklarının zararını kavrayamıyor. Bu yüzden çocuklara kediye dikkatli davranmalarını öğretmek, onları kedi ile yalnız bırakmamak lazım. Bir de bu sonra düşünülecek bir şey ama yine de yazayım kedi oyun oynarken patileriyle atladığı için doğal olarak tırmalayabiliyor, bu yüzden kedinin tırnaklarını düzenli kesmek lazım (ben oyun oynarken yanlışlıkla çocukları tırmalayıp kanatmasın diye her hafta tırnaklarını kesiyorum ). Kendiniz için de "Kedi ile yaşamaya hazır mıyım" diye düşünün, kedi ile ilgilenmesi zor değil ama yine de zorlanabilirsiniz, bebeğinizin nasıl bezini değiştiriyorsanız kedinin de kumunu siz temizleyeceksiniz, ihtiyaçlarını karşılayacaksınız, oyun oynayıp enerjisini atmaya ihtiyacı var ona da biraz vakit ayırmak psikolojisi için iyi oluyor, mesela kedi de sevilmek istiyor, bazen kucağıma oturup 20 dakika hiç kalkmama izin vermiyor, onu yeterince sevmezsem peşimi bırakmıyor Bunlar güzel şeyler biz alıştık.. Umarım siz de kendiniz için en doğru kararı verirsiniz. Sevgiler
(Resimde kedimizin 2 aylıkkenki hâli var şimdi bir yaş oldu, çok hızlı büyüyorlar )
